Blanka Chudkiewicz

Mam ubaw … niezmiennie prawie za każdym razem robią mi się maślane oczy na ten spektakl złośliwości Blanki.
Mimika, tembr głosu, jej zdecydowane, rozkołysane ruchy gdy wyraża sprzeciw, wszystko to chłonę i chciałabym pokazać całemu światu jak Ona się pięknie denerwuje.
Jak odchodzi ode mnie z naburmuszoną miną, bo nie chce dać jej płatków, z którymi zamierza podróżować i rozsypywać po całym domu tylko ogłaszam że za godzinę będzie zupa

- Ziupa nie!!! krzyczy i śmiertelnie obrażona biegnie już do swojego pokoju.
trwa to jednak chwilkę, bo postanawia złamać zakaz i dostać się za pomocą podnóżka do płatków stojących na blacie, bez mojej pomocy…

Nie udało mi się jeszcze zdokumentować tego zachowania, za to poniżej zamieszczamy kilka zdjęć z pobytu u Babci Eli.
Codziennie musiałyśmy wychodzić na spacer, choć pogoda nie rozpieszczała.
Mama buty pupu i do wyjścia. Chcemy prawdziwej wiosny, przynajmniej ja.

Mam nadzieję , że nie będzie bardzo zazdrosna o nową dzidzię, a raczej dumna, co podobno zdarza się u dzieci
Jak narazie przyzwyczaiła się do dziecka w moim brzuchu, ciągle je przytula, opowiada o tym, że kiedy się pojawi będzie malutkie (składa rączki w  łezkę i piszczy jak pisklę), i że będzie piło mleko z cycy - “dzidzi tutu cycy”.
A właśnie przed chwilą ugotowała zupę na niby po czym przyszła nakarmić łyżeczką mnie a potem mój brzuch

Zamiast grzać tyłki w niedzielny poranek , bawić się kolejnymi zabawkami imitującymi życie realne, postanowiliśmy z Blanką wybrać się w krótką, ale pierwszą podróż pociągiem. Krótki rekonesans na stronach kolei mazowieckich, dla mnie to też była atrakcja Udaliśmy się do kasy, Blanka mimo tego, że ma 100% zniżki - nie była upoważniona do jazdy bez biletu, czytaj na gapę. Zatem otrzymała od Pani w kasie tzw. bilet zerowy.

Pociąg się spóźniał, co widać po minie panny Blanki.

Chwilę później, siedziała już na swoim miejscu i z przerażeniem akceptowała nowe otoczenie. Myślę, że dla niej była to atrakcja jak dla mnie lot promem kosmicznym

Musieliśmy się rozebrać, bo było nam strasznie gorąco. Podróż pociągiem trwała zaledwie 20 min, ale zdążyliśmy wspólnie poobserować zmieniający się krajobraz za oknem.

Ostatnia stacja, Warszawa Zachodnia i długi korytarz pod wszystkimi torami do kas biletowych. Na końcu spotkaliśmy bezdomną kobietę, która zaczęła bardzo ładnie śpiewać dla Blanki. Widziałem w jej oczach, że nie bardzo wie, dlaczego ta pani leży na podłodze, w brudnych ubraniach i potwornym brudzie. Naprawdę śpiewała przyjemnie, jakąś kołysankę. Blanka uśmiechnęła się do niej i pomachała na do widzenia.

Dla jednych to codzienny transport do pracy. Dla Blanki, to pierwsza jazda pociągiem.
Bardzo emocjonująca i pełna ciekawych niespodzianek.

to nie bajka

ps. pedofilom mówimy krótko i wyraźnie - wypierd… stąd!

Wczoraj Blankę  odwiedził wujek Robert z Ciocią Zuzią.

Wujek Robert specjalnie narysował dla Blanki stadion, oraz zrobił Blance
kilka zdjęć, które można zobaczyć na Jego blogu.

Po wizycie Blanka postanowiła poczytać sobie co nieco.

Przyjaźń z Luisem kwitnie do tego stopnia

Zdjęcie, które nie potrzebuje komentarza.

Po długiej przerwie udało się również spotkać starszą koleżankę Zuzię.