Kolejna praca Blanki wisi na tablicy w przedszkolu. Tym razem jest to zasłona, prawdopodobnie w Jej ulubionym różowym kolorze. Swoją drogą, ciekaw jestem kiedy skończy się róż… 
Powrót do przedszkola po chorowaniu, z pozoru okazał się łatwy. W kolejnych dniach jest nieco gorzej.
Tatuś jak to Tatuś próbuje wykorzystać czas np. na spacerze z Blanką również na zabawy z kliszą, tym sposobem wyszły 2 ujęcia, jedno z przed tygodnia - to na torach i jedno to na sankach z przed dwóch, niezły kontrast. Lubimy tradycyjną fotografię.
Krótko, dwa kółka po parkingu, ale zawsze. Nie muszę opisywać radości Blanki, bo widać to doskonale na zdjęciu.
Ona mały różowy prosiaczek, a ja stary knur 
W tym kasku tak mi twarz ściska, że sam siebie nie poznaje 
Hellooo !
To nie foch, to zła mina.
Najfajnieszja zjeżdżalnia w okolicy.
Wieczorne rozmowy z Mamą.
Mama zrobiła nam zdjęcie.
I podoba nam się bardzo.
Wczoraj Blankę odwiedził wujek Robert z Ciocią Zuzią.
Wujek Robert specjalnie narysował dla Blanki stadion, oraz zrobił Blance
kilka zdjęć, które można zobaczyć na Jego blogu.
Po wizycie Blanka postanowiła poczytać sobie co nieco.
Przyjaźń z Luisem kwitnie do tego stopnia
Zdjęcie, które nie potrzebuje komentarza.
Po długiej przerwie udało się również spotkać starszą koleżankę Zuzię.
Staram sie zawsze szukać ciekawych kadrów,
ten choć dość popularny w tym przypadku, matki kontra córki -
wyszedł całkiem nieźle. Chyba co?
Następne zdjęcie, na którym zabrakło kolegi Blanki, Szymka pokazuje, że lody,
można jeść i warto je jeść.
Następne zdjęcie przedstawia, pamiątkę ze spotkania z Babcią.
Blanka kocha Babcię. To po prostu widać.
Przejdźmy teraz do spotkania z Dziadkiem, techniczne rozmowy jak zbudowany
jest kucyk - czemu nie?
Czas na sanki. Sanki sprawiają dużą radość. Jednak kiedy jest więcej śniegu,
i nie chce się spać.
Na koniec zasłużony relax. Cóż chcieć więcej?
Wole robić i publikować zdjęcia, niźli pisać. Tata.
Ps. Czekamy na rodzeństwo Blanki Bardzo Bardzo.
między świętami.
Staram się jak mogę być tatą. Być może nie widać. Najbardziej tęsknię za córką kiedy wychodzę z domu, i kiedy jestem tuż przed nim. Doceniam rodzicielstwo i powoli rozumiem swoich rodziców. Lepiej późno niż wcale. Na koniec słoń przypadkiem zdjęty do zdjęcia z półki.
Wcześniej przed tym zrobione zdjęcie na stronie u Taty.
Jeszcze o nas świat usłyszy